ABBBartyściwystawywarsztatyo nasforumbibliotekakontaktenglish

„Koci Dostojnicy” - Anna Malicka-Zamorska
Kurator: Anita Bialic, fundacja Fly with Art

26.10.12 - 2.01.13, wernisaż - 26.10.2012, godz. 17:00
Galeria Lipowa 3, Kraków
 

Pusia, Sissi, Maksymilian, Skarbunio, Różyczka, Anielcia, Rozalka, Łaciatka, Kocica… I ostatni z Kocich Dostojników, Pazurek…

Anna Malicka-Zamorska kocha koty. Za ich wdzięk, rozum i intuicję. Za wierność i stałość w uczuciach…

Anna Malicka-Zamorska rzeźbi koty. Ulepione z gliny, wypalone na kolor ziemi, a niekiedy śnieżnobiałe, błyskają porcelanowymi granatowymi oczami. Zadziorne, łagodne albo przymilne sprawiają wrażenie, jakby przerwały na chwile zabawę lub zatrzymały się na moment w poszukiwaniu zdobyczy…

(Nie)rzeczywiste i (nie)realne. Kocica, Łaciatka, Rozalka, Anielcia, Różyczka, Skarbunio, Maksymilian, Sissi, Pusia… I najbardziej dostojny Pazurek...
Anita Bialic

Ja także potrafię kochać jak każde inne żywe stworzenie, ale nie bezkrytycznie. Kocham tylko tego, kto na to zasługuje. Uczuć swoich nie wyrażam w sposób głośny i teatralny. Kto nie rozumie cichego mruczenia, ten nie jest godny, by inteligentne, rozumne i obdarzone dobrym smakiem zwierzęta przywiązywały się do niego. Kto nie potrafi w milczeniu siedzieć długo w jednym miejscu, ten nie jest wart mojego towarzystwa. Kto zawsze potrzebuje brawurowych pokazów, kto nie zadowala się prostym pięknem naturalnych ruchów, ten nigdy nie może zdobyć sympatii kota. Kto żąda ciągle czegoś nowego, kto ugania się za zmiennością, za emocją, kto nie lubi spokoju, równowagi, stałości, komu wydaje się, że prawo egzystencji trzeba zawsze udokumentować czynami, kto nie widzi piękna w zadumie, ten nigdy nie będzie miał wiernego kota. Kto goni za pozornymi radościami życia do tego kot odwróci się plecami. Człowiek, którego kochają koty, nie może być człowiekiem bezwartościowym."
„Z pamiętnika kota” - Gyorgy Balint („Opowiadania pisarzy węgierskich XX w.”), wydawca: Nasza Księgarnia, 1972.

Motto:
Tu właśnie najważniejsze jest
Pamiętać, że KOT TO NIE PIES.
T. S. Eliot

Tajemnicze. Nie zawsze miłe. Czasami słodkie i przymilne. Niekiedy wściekłe. Ale zawsze niezależne i... DOSTOJNE!!!!
 
Kocham PSY, ale KOTY uwielbiam, bo wymagają naszej uwagi, adoracji i uwielbienia.

Mruczenie kota brzmi jak słodka muzyka, a dotyk jego ciepłego futerka to sama pieszczota.
Warczenie kota może przerazić, a jego pazury i zęby tną jak brzytwy…

Koty mieszkały w moim domu od zawsze. Czasami bywało ich aż zbyt wiele, ale zawsze żyły w zgodzie ze sobą i z domowymi psami.

Ostatni z moich kotów, Pazurek, spędził ze mną prawie 20 lat. Rządził domownikami i psami. Wszystkie okoliczne koty straszliwie się go bały i jak ognia unikały mojego ogrodu.

Pazurek był najsłodszym i najmądrzejszym kotem świata. Towarzyszył mi w porannym piciu kawy, bawił się w chowanego. Gonił myszy, wdrapywał się na drzewa. Najchętniej zasypiał w moim łóżku, albo w szufladzie tuż obok.

Pochowałam Pazurka rok temu. Ale on nadal leniwie snuje się po domu. Gdy zasypiam, czuję zapach jego futerka na mojej poduszce. „Tu jestem” - mruczy, gdy nocami zbyt długo siedzę w pracowni.
Anna Malicka-Zamorska

Anna Malicka-Zamorska
Dyplom na Wydziale Ceramiki i Szkła w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie ASP) we Wrocławiu, 1965.
Jedna z najbardziej znanych i popularnych w świecie artystów ceramików. Stypendystka uniwersytetów: GIAE, Churchill, Victoria, Australia; Drake University, Des Moines, Iowa, USA; Academy of the Arts, Reykjavik, Islandia.
Udział w międzynarodowych sympozjach twórczych, konkursach i w ponad 200 wystawach
w kraju i zagranicą. Prace w zbiorach muzealnych całej Europy, obu Ameryk, Japonii, Tajwanu  i Korei Południowej. Od 1974 roku członek Międzynarodowej Akademii Ceramiki IAC z siedzibą  w Genewie/ Szwajcaria. W latach 1977 - 2008 prowadziła Międzynarodowe Sympozjum Ceramiki „Porcelana Inaczej". Liczne nagrody za ceramikę w Polsce i zagranicą.
Mieszka i pracuje we Wrocławiu.